bir gün diyordum hep,
bir gün mutlaka...
Neyin cezasıydı bu bana verilen,
dua ediyorum hep; bağışlanmak adına...
İsyan değildi bu bendeki, yüreğimin sancısıydı gözlerimi çökerten
ve ağlatan uzun rüyalar boyunca...
Kalplerin savaşından çıkan yaralı umutlarım oldu zaman zaman,
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta