Bir güldü, kapatmış pak yaprağını,
Biliyordu yalnız sert toprağını.
Pembe yaprağını aralayınca,
Gülüyor gibiydi sevdâlı yonca.
Seven gözler ona içten bakınca,
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




'Her gördüğün gonca güle el attın,
Gülü kendi dikeniyle kanattın. '
Eller ve güller.Birbirine dost mudur,düşman mıdır acaba...Her gördüğü goncayı kopartıp,gülü ,kendi dikeniyle kanatan eller...Şairimiz yine içli bir duygu
ile sıralamış sözcükleri ve bizi düşman etmiş öyle ellere...Kutlarım Halenur Hanım,güzel şiirdi.
Saygılarımla,
Ünal Beşkese
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta