Yarap! bu ne büyük bir acı ne karşı konulmaz bir ızdırap
Gecelerim uykusuz gündüzlerim harap
Derlerdi inanmazdım kara sevdaya
Derbeder eder acı verirmiş insana
Düşüncelerim allak bullak aklım fikrim hep onda
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta