Hayalin bir umut, bir düş. Çıkmaz bir sokak hasretin. Ve ben kimsesiz yani sensiz. Ellerin kalbine giden bir yol. Ayaklarım yollarının sadık yolcusu. Gözlerin bir gökkuşağı kadar renkli.
Ve yüreğim sensizliği silebilecek kadar deli.
Ah bir unutabilmek seni tanıdık bir ten yalnızlığında gecenin.
Bulutları kavuşturmak yağmurla ıslatmak için yokluğunu.
Bir gelebilsen kapılar ardından yüreğinle.
Unutabilsen benim gibi sen dışında her şeyi.
Getirebilse seni o ayaklar gittiğin yollardan.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta