Bir Eylül Hikayesi Şiiri - Ayten Özgün

Sessizce çekildi yazın neşesi
Kulaklarda kaldı poyrazın sesi
Ayten in dilinden dökülen eylül
Sanki bir ressamın son şaheseri

Çakır gözlü derya çalkalansa da
Gönüller o dingin rengi buluyor
Güneş o ufukta yavaş batsa da
Şiirin ışığı baki kalıyor

Dönülen mekanlar hüzün koksa da
Deniz poyraz ile dalgalansa da
Eylül ün o eşsiz şahitliğini
Ne güzel anlatıyor dizeler burda

Kışın telaşına bırakıp günü
Eylüle boyadım o gökyüzünü
He eylül artıyor bendeki hüzün
Gözümde canlandı eylülün yüzü

Esse de poyrazlar çılgınca şimdi
O çakır deryada çılgınlık gizli
Herkes mekanına çoktan döndü de
Dizeler ısıtır üşüyen kalbi

Ufuktaki çizgi kaybolup gitmez
Ressamın tablosu eylülde bitmez
Şiirde bıraktığım o arif dili
Derin iz bıraktı silinmez izi

Gündüzün sıcağı vedalaşırken
Geceye tezatlı fısıldar eylül
Dünya bu tempoda dönüp dururken
Ruhun dinginliğini fısıldar eylül

Sokaklar boşalıp sessiz kalsa da
Şiirin sesiyle seslendi dünya
Mavinin en güzel en durgun hali
Sizlerin kalbinde dönsün rüyaya