Sen de usandın değil mi dualarımın gözyaşı,
Tövbemin med-cezirinden, sabrımın selâmetinden
Ve gölgende taşımaktan bu musallasız naaşı?
Sen de usandın değil mi dualarımın gözyaşı?
Anlıyorum kaderine yalnızlık düşmediğini.
Biz, biz olamayız böyle, beni alıp gitmeliyim.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




çok güzel çok..tebrikler..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta