Bir düğün hediyesiydi ayrılık
Düğünüme saatler kala sunulan
Şafak sayarken kavuşmalara
Hasretin ve acının hesabını tutmamdı
Ayrılık bir hediyeydi ve özenle paketlenmişti
İçine acı, hüzün ve gözyaşı serpilmişti
Umutları çıkarıp attılar, kavuşmaları yasakladılar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta