Bir Destan Şiiri - Selçuk Levent

Gözlerin, uzak bir kıyının sabahı,
Dokunamadığım, ama hep yanımda olan.
Rüzgarın taşıdığı fısıltılar gibi,
Sana her gece yolladığım kelimeler var.

Dağların ardında gizli bir ateş yanar,
Soğuk sokaklarda üşürüm, ama vazgeçmem.
Her engel, yitik bir gölge gibi geçer üstümüzden,
Kalbim, seninle her adımda yeniden doğar.

Sesin, bir yıldızın sessiz ışığı,
Karanlığımda yolumu gösteren umut.
Dudaklarımda hasret, içimde fırtına,
Ama sevdamız, fırtınaya meydan okur.

Gözlerimiz ayrı yerde olsa da,
Yüreklerimiz bir çınarın kökü gibi sıkı sarılı.
İmkansız denilen her şey, bizim masalımız,
Bir gün değil, her an, seninle yeniden başlar.

Ellerin, hayalimde açan solmayan bir gül,
Tenimde bir nakış, yıllara meydan okur.
Zamanın derin kuyusunda saklı kalan sesin,
Rüzgarla yarışır, kalbime koşar.

Karanlık odalarda yalnızlık şarkısı çalsa,
Senin varlığınla bir bahar kopar içimde.
Uzaklığın yükünü omuzlarımda taşırım,
Ama sevgin, sonsuz bir kılavuz gibi.

Yıldızlar bile kıskanır bu suskun aşktan,
Geceye yazdığım isim sensin, hep sensin.
Her ayrılık bir yokluk değil, yeni bir başlangıç,
Çünkü kalbim, her nefeste sana seslenir.

Sonsuzluğa uzanan bu gizli köprüde,
Yalnızca sen ve ben varız, yıkılmaz bir düşte.
Zorluklar bizi yıldıramaz, imkânsızlıklar köprü,
Sevgiyle ördüğümüz, vazgeçilmeyen bir düşte.

Bizim sevdamız,
Bir okyanus kadar derin,
Kıyısında fırtınalar kopsa da,
Dalgalar usulca şarkı söyler geceye.

Bir yanardağ gibi kaynayan,
Ama külü hiç sönmeyen ateş,
Ruhlarımızın çarpıştığı sonsuz bir evren,
İçinde yıldızlar doğar, kaybolur, yeniden parlar.

Aramızdaki mesafe,
Bir pamuk ipliği değil,
Binlerce kilometrelik gökyüzü ve dağlar kadar büyük,
Ama yüreğimizde kurduğumuz saray,
Hiçbir sınır tanımaz, aşar bütün engelleri.

Sevdamız,
Kutup ışıkları gibi renkli ve canlı,
Karanlıkta bile yol gösteren,
Herkese haykıran bir efsane,
.İmkânsızlıkları aşan aşkla yazılan. bir destan.

SELÇUK LEVENT

20/12/2025