An gelir taş basarsa gök yüzü tükenir.
Dokunup ta ana, ihya olmak kayba uğrar.
Avuçlarım yanar dokunmadan maziye.
Halletmeden bakamam silinmiş geçmişe.
Karanlıkta büyüyor korkunç yalnızlığım.
Sırtını yaslamışsa da eş dost tanıdıklara.
Semirdikçe semiriyor yapacak bir şey yok.
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta