Bu nasıl sessizliktir bu çığlığa,
Taş olsa çatlar taş bu çırpınışa,
Her şeyi ayaklar altına alıp
Bir daha hiç gelemem o kapıya…
Ölüm döşeğindeki benzer suya,
Diriltmese de öldürmüyor güya,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta