Hoyrat bir toprak parçasıydı
Üstünde yemyeşil otlar çimenler
Güneşe bakıp pırıl pırıl parlardı
Severdi hayatı,
Ne zaman bilirdi
Ne de hasret
Yağmurla arınıp
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Hatice Hanım;(Yaşım gerteği,hitaba bir de 'Kızım' ibaresi eklemek isterdim,hoş göreceğinizi bilsem)
İnsanlar,doğa'nın bize sunduğu tüm güzellikleri yok edebilse de,toprağı yok edemezler.Bu nedenle derim ki,siz o çorak dediğiniz toprağınıza umut tıohumlarını serpip bırakın,yine bir ilkbahar gelecek ve yine filizlenecek o tohumlar ,göreceksiniz.hem en güzel çiçeklerle...
Kutlarım güzel şiirinizi,saygılarımla,
Ünal Beşkese
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta