Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
nasıl desem,
bir dönemin kelimelerle gün ışığına çıkması gibiydi
içimin karanlık mahzeninde bir el
ya da belli belirsiz bir fısıltı
çok uzaklardan
rüzgarla gelen..
Çok teşekkürler bunu sizden duymak çok güzel... Keza sizin siirleriniz de zaman zaman aynı etkiyi bende bırakıyor.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta