Ne fırtınalar dindi, ne dağlar eğildi önünde,
Bir kelime etmeden, sessizce durduğu yerde.
Zaman sanki durur, rüzgâr çekilir kabuğuna,
Bu kadın var ya, sığmaz hiçbir sözün sığınağına.
Gözlerinde gecenin saklı, mağrur derinliği,
Tek bir süzüşle çözer en sarsılmaz kördüğümü.
Gururu bir zırh gibi taşır edasıyla,
Dize getirir dünyayı tek bir nazarıyla.
Alev gibi yakar da hissettirmez yangınını,
Bir bakışta resmeder ömrün en derin anını.
Sükûtu bir fırtına, bakışı bir ferman gibi,
Kalp dayanmaz o süzülüşe, çöker dizüstü sanki.
Ne bükülür bileği, ne eğilir zarif başı,
Mermeri bile deler o bakışın nakışı.
Kimse cesaret edip de bakamaz derinine,
Hükmeder bir anda mağrur olanın kalbine.
Bir bakış ki… Hem yangın, hem sığınak ruhlara,
Meydan okur zamana, sarsılan sonsuzluğa.
Baş eğdirir fırtınaya, bükülmez her dizeye,
Bırakır izini asırlar boyu geleceğe.
**(Cangül’üm)**
Saat 21:22
13. Ekim 2026
Nebahat Kılakay
Kayıt Tarihi : 14.10.2026 10:32:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Yüreğinize ve kaleminize selam olsun.
TÜM YORUMLAR (1)