Ölümü biliyor,tadıyor çiçekler ,
Kuruması pul pul toprağında
Düşerken gerdanında gecenin ,
Bir ay parlıyor,dek uzaklarda,
Gerçeği biliyor, görüyor insanlar,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Tebrik ederim emeğinize sağlık saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta