Bir Aşk Masalı 2 Şiiri - Melahat Çetinkaya

BİR AŞK MASALI

Eskiden ama çok çok eskiden
Hani bir varmış bir yokmuş denilen
Masallar ülkesinde,
İmkansız düşlerin peşinde koşan
Bir prensle prenses yaşarmış.
ve onların arasında
Hasreti dağlardan büyük
Güzel bir aşk varmış
Ant içip yürek yüreğe
Vuslata ermek için,
Yılmadan yorulmadan
Engelleri aşarak,
Kanatlanıp uçarken
Sevgiyle mutluluğa
Sevdanın gökyüzünde
Az gitmiş uz gitmişler
Dere tepe düz gitmişler
Günleri aylara,ayları yıllara yaslayıp
Demlenirken bu aşkın ateşinde
Dönüp bakınca geriye
Bir de ne görsünler,
Bir arpa boyu yol gitmişler.
İşte o anda,
Kapılınca,umutsuzluğa
Büyük bir deprem olmuş
İki gönül dağında
Uzak diyarlardan gelen
Cariyeler salınmaya başlamış
Sırça köşkün sarayında
Ve onlardan biri
Ben peri padişahının kızıyım deyip
Kandırınca prensi,
Alıp götürmüş ülkesine.
İşte o günden beri,
Yer yarılmış gök delinmiş
Hüzün yağmurları başlamış
Gözlerinde prensesin
Gülmemiş kimsenin yüzü
ve
Uzadıkça büyüyen
Ölümcül sessizliğin
Volkanından fışkıran lavlar
Yakıp yıkarak,yerle bir etmiş
Masallar ülkesini ..

Adettendir ya hani
Gökten üç elma düşmüş
Biri yazanın başına
Biri okuyanın
Biri de dinleyip inanmayanın ....
Onlar ermiş muradına
Biz çıkalım kerevetine..

MELAHAT ÇETİNKAYA