Bir Adın Kaldı Bende Şiiri - İbrahim Coşar

Kalbimin ortasında zamansız açan gülde,
Döküldükçe yapraklar kışa döndü kâinat.
Bir yangının sonunda geriye kalan kül de
Rüzgâra teslim oldu, gerisi teferruat;
Bir adın kaldı bende tüm zamanlara inat.

Hasret mi ağlatırdı su yeşili gözleri?
Nefret mi söyletirdi en sitemli sözleri?
Yüreğim unutmuyor aşktaki öksüzleri,
Ayrılık korkusundan zindana döndü hayat;
Bir adın kaldı bende tüm zamanlara inat.

Yaşananlar yanlıştı her bir şey ayan beyan,
"Dayan," diyordu aklım zamana karşı dayan!
Doğruyu bulamıyor kalbin sesine uyan,
Artık uçamaz gönlüm ne kol kaldı ne kanat;
Bir adın kaldı bende tüm zamanlara inat.

Bir hayli yordu beni gönlüm ile savaşım,
Çok zamanlar sabrettim, içe vurdu telaşım.
İkinci baharlarda ağrıdı durdu başım,
Hayalde yaşayana acı geldi hakikat;
Bir adın kaldı bende tüm zamanlara inat

Kurudu, sevda akan gönül nehirlerimde,
Ne bir gölgen ne izin kaldı şehirlerimde.
Coşarî, yazacağın tüm aşk şiirlerinde
Kapandı aşk davası, affa girdi kabahat!
Bir adın kaldı bende tüm zamanlara inat.

09.11.2026 / Samsun