Bin Yıllık Çınar
Köründen başlıyorum sabahlara;
İki kirpik arasında gözlerini
Aydınlığa nasıl açtığını merak ediyorum...
Kendi körlüğümden umuda devrilmek adına
Feyz alacağım kendime bu devrilmeleri…
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Başım göğe erecek!
Çünkü ben bin yıllık çınar,
Umudu selamlayan,
Toprağa, hayata aşk ile tutunan!
Çünkü ben Güney’in Kızı,
Çünkü ben sınırdaki AY!
Ne güzel yazdınız! Aynı duygularla... Daima ümide, sevinçlere... Teşekkür ederim... Ant. +10 puan... İyi günler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta