Sen,
bir zaman cennetten kovulmamın bahanesiydin;
Havva anlar beni.
Sonraları,
bir gömleğin yırtılışına düşen hevestin;
Züleyha bilir içimdeki ateşi.
Tahtımı da,
taçımı da bıraktım önüne;
Belkıs anlar teslimiyetimi
Çağlar değişti,
kıssalar değişti.
Değişmeyen tek şey:
benim sana bin alemde yenilişimdir..
Ömer ÇevikKayıt Tarihi : 9.07.2026 00:21:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!