Bilseydin Şiiri - Seyrani Göl

Sana baktığımda dünyanın bütün dertlerini unutuyorum.
Bir kuş konuyor içimin en sessiz yerine,
Kanatlarında senin adın,
Göğsümde hiç dinmeyen bir bahar açıyor.

Bilseydin, bir akşamüstü yüzüne düşen ışık için
kaç geceyi sabaha bağladığımı…
Billsrydin, kimseler duymadan,
kendi içime ağladığımı…

Sana dokunmak değil arzum;
elinin değdiği fincanda dudaklarının sıcaklığını aramak,
gidişinden sonra kapının önünde biraz daha seninle kalmak,
aynı gökyüzüne bakıp başka hiçbir şey dilememek…

Biliyor musun?
Ben seni, dünyanın benden aldığı ne varsa geri istemeyi unutarak seviyorum.

Bir gün gözlerime uzun uzun bak;
orada sana söyleyemediğim koca bir ömür göreceksin.
Ne bir yemin var içinde ne de sonsuza kadar süreceğine dair söz…
Yalnızca sen gülümsediğinde yaşamaya yeniden inanan bir adamın kalbi var.

Ve eğer bir akşam bütün ışıklar sönerse dünyada,
Korkma sevgilim; ben yine seni tanırım.

Senin yüzünü gözlerimden önce kalbim öğrendi;
ben seni görmeden de özleyecek kadar,
Kaybetmeden de kıymetini bilecek kadar sevdim.
S.GÖL