Bilseydim Şiiri - Erdem Duran

Bilseydim
bu kadar susacağını gecelerin,
adını hiçbir duvara yazmazdım.
Görseydim
gözlerinin içindeki uzaklığı,
bir ömür gibi bakmazdım sana.
Ama ben
hep senin kalbini sevdim.
Yüzünü değil yalnızca,
ellerini değil,
sesinin bıraktığı o ince sızıyı da değil…
en çok
kimsenin görmediği yerini sevdim.
Kırılmış tarafını,
sessizce içine çöken yağmurları,
gülüşünün ardında sakladığın yorgunluğu.
Ben seni
bir çiçeğe su verir gibi değil,
susuz kalmış bir toprağa yağmur olur gibi sevdim.
Bu yüzden
gidişin bir ayrılık olmadı sadece;
içimde kapanmayan
eski bir yaranın yeniden açılmasıydı.
Şimdi geceleri
pencereye vuran rüzgârı dinliyorum.
Her ses biraz sana benziyor.
Her sessizlik
biraz daha bana.
Bilseydim
kalbim bu kadar yorulacak,
belki yine severdim seni…
ama bu kadar derinden değil.