Duymamış madenin ejderini
Yer altının kükreyenini bilmiyor
Bir solukta yüzlerce işleyeneni
Savurup kavurananı bilmiyor
Yakılabilecek en yanık ağıtların
Bunca yetim kalmışların sebebini sormuyor
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




ustam sebeb gruzu patlamasımı yoksa onca insanı yer altına sokan çaresizlikmi,halen kömüre bir güçlü alternatif bulunamamasımı merak ediyorum ,,,usta kaleminizi kutlarım
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta