Bilmem ne kadar yükseklerden düştüm ben,
Gittiğim her yer sıla,
Geldiğim her yer gurbet.
Vakit bir yaprak ömrü gibi;
Yeşerdi, sarardı, soldu.
Duyardım hep:
"Dağ dağa kavuşmaz ama insan insana kavuşur" diye.
-l-
'yok olmak üzere çıktığım koşuda
h e r - m o l a d a
bana su veren biridir sevgili
öpmeye / sevmeye
Devamını Oku
'yok olmak üzere çıktığım koşuda
h e r - m o l a d a
bana su veren biridir sevgili
öpmeye / sevmeye




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta