Bil ki bunca dem firkatine mahkûm olan bu gönül,
Her seheri adınla açtı, her gece seni andı.
Hicrin ateş oldu, bağrımı sessizce yaktı;
Cemâlini görünce, ömrüm yeniden can buldu.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta