Hep hayat ile hayali birbirine karıştırdım
Ezberlemiştim aslında,
Hüzünler hayat,
Mutluluklar hayal…
Acıların çokluğundan olsa gerek,
Arada karıştırıyorum işte…
Yada hayat hep oyun bozanlık yapıyor olmalı ki,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Teşekkür ediyorum. Okuyan gözlerinize sağlık
Hüzünler hayat, Mutluluklar hayal…çokk güzell bir şiir...tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta