Sen doğanın renksiz göründüğü anı bilir misin?
Uçuşurken çarpışmayan yarasaları görmüş müsün?
İçimdeki sıkıntı yumağının sertliği ile taşlaşır mısın?
Sabahın olduğunda güneşin ayazını hisseder misin?
Gecelerin kasvetine sisin gölgesi düşer.
Sigaramın dumanı ardım sıra gezer.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta