Biliiriz Şiiri - Melahat Çetinkaya

BİLİRİZ

Ezeli ahirden doğru özümüz
Görmek için yaratılmış gözümüz
İnsanlığa dair vardır sözümüz
Dostluğu vefayı dar’da biliriz

Her can sevgisiyle sınanır aşkta
Yaşıyor olsa da sarayda köşkte
Aşığın maşuğa sefası meşkte
Yaslanacak omzu yarda biliriz

Gönül hicran ile kavrulur iken
Dumanı göklere savrulur iken
Canı cananından ayrılır iken
İçi nasıl yanar harda biliriz

Hasret rüzgârları açar arayı
Kanatır durmadan gizli yarayı
Yıkılır temelden gönül sarayı
İnsan nasıl düşer derde biliriz

Kullar dert elinden kalınca naçar
Tanrı dileyene bin kapı açar
Hükmünü göklerde yerde biliriz
Her derdin devası nerde biliriz .

MELAHAT ÇETİNKAYA