Bilginin Yatağı Şiiri - Kasım Kobakçı

Yanıt arıyorsan irdele kaynağı,
Ontolojik bağda yokla dayanağı.
*
Ne dogmatik ol sen, ne sofist tuzağı,
Gerçekle gerçeği, aydınlat uzağı.
*
Sığ kuramları aş, terk et o kuşağı,
Zafer bilincinde, bekle her kavşağı.
*
Başka bir diyarda arama konağı,
Apriori özün yıksın her yasağı.
*
Ne tümdengelim ne tümevarım bağı,
Ne varsa zihninde, odur aklın çağı.
*
Bir düşünür gibi adımla sokağı,
Fenomenler üstü inşa et otağı.
*
Ne zahir olguda eşele toprağı,
Ne gölge beldede devşir boz yaprağı.
*
Diyalektik özle aşıp her durağı,
Hakikat yolunun ol ezel çırağı.
*
Gezginler şehrinde kurma sığınağı,
Apriori bilinç versin olanağı.
*
Öznel ya da nesnel fark etmez şafağı,
Senin öz tininde kavramın yatağı.
*
Tözü arıyorsan aşarak o dağı,
Metafizik boyda parçala her ağı.
*
Ne şüpheci kul ol ne vehmin ortağı,
Salt aklın gücüyle olma el uşağı.
*
Paradigmaları sarsıp aç sancağı,
Bilgenin yurdunda yükselt sen bayrağı.
*
Arama meydanda yabancı kucağı,
Apriori sezgi kuşatsın bucağı.
*
Kurgusal, deneysel fark etmez atağı,
Ne varsa zihninde, bilginin yatağı.