Bilesin Şiiri - Rasimin Gönül Dili

Geceler ağır bir yük gibi omuzlarıma çöker
Yalnızlık odanın duvarlarında derin izler bırakır
Zaman sessizce akar gider avuçlarımın arasından
Hiçbir kelime bu sükuneti tam olarak anlatamaz

Gidenlerin arkasından bakakalmak bir alışkanlık oldu
Yolcular çoktan uzaklara vardı ben kaldım burada
Gölgesi kaybolan hatıralar zihnimde yeniden canlanır
Her yüzde eski bir hüzün saklı durur gizlice

Bilemezsin hangi rüzgarın bizi nereye savuracağını
Kader çizgisi hiç kimseye esir düşmez bil ki
Toprak altındaki sırlar gün gelir su yüzüne çıkar
Hayat dediğimiz bu kısa yolculuk böyle tamamlanır

Yaralı kuşlar gibi çırpınır durur içimdeki heves
Yorulmak bilmez bu sessiz ve bitimsiz yürüyüş
Yarına çıkan yollar hep sisli hep karanlıktır
Gözlerim uzaklarda bir umut ışığı arar durur