Bile bile Şiiri - Yasemin Tanık

Ezberledim yüzündeki her çizgiyi
Gözlerindeki güvercinin kanatlarını
O esnada aşkın sarayında oturduğumu
Yıkılışımdaki tuzla buzun adını kazıdığımı
Saydım vurgunlarını…
Hep bir yığılıp kalan umutlarımı
Sellere karışan köprüden geçemediğimi
Elime tutuşturduğum iplerin kopuşunu
Boğuluşumda seni içtiğimi
Can simidin zakkumların dokunuşunu olduğunu
Kulacımda seninle derman bulduğumu
Uzattıkça ellerimi senin olmadığını
Haykırışlarımı duymadığını
Dudaklarımda seni bulduğumu
İnatçı dalgaların adına seni koyduğumu
Üzerime yaydığın ruhunu
Yokluğunda senin varlığını
Nasıl baş edebilirim olmayacak oluşunu?
Bulabilir miyim celladımın baltasını
Simurg uçursun saklasın kaf dağına!
Susturmasın kimse içimdekini, seni ve sevgimi…
Sessizliğinde bile!
Olmasan bile!
Boğulsam bile!