Hayatın sensiz yollarında yürüdüm bu akşam,
Sensizlik rüzgârları eşlik etti yolculuğuma.
Bulutlara sitem ettim, onlar bile ağladılar.
Toprak fısıldadı kulağıma:
Bu yüzden kara toprak derler bana.
Suların tadı ekşidi,
Yoğunlaştı havadaki karbon gazı.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta