Hava ağırdı, kızıl kan kokusu vardı
Çürüyen yapraklardı ve insanlardı
Ayaklar çiğnedikçe güller karardı
Tek, tek ağaçlarını dökerken orman
Zenginlik saydığımız pırlanta tek taş
Arkadan vurduğumuz en yakın arkadaş
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta