Biçare kaldım Şiiri - Veysi İş 3

BİÇARE KALDIM

​İhtiyarlık ne zor imiş anladım,
Yürüyemez oldum, artık paslandım,
Yosun tutmuş duvarlara yaslandım,
Bastonum elimde ortada kaldım.

​Gençliğim uzaktan el sallar durur,
Aynaya baktıkça içim kavrulur,
Sermayem tükendi, kalmadı gurur,
Yılların yüküyle devrildim kaldım.

​Ah çektikçe ciğerlerim söküldü,
Kalmadı mecalim, belim büküldü,
Saçımın akları bir bir döküldü,
Tükendi umudum, biçare kaldım.

​Veysi der ki felek çelme takınca,
Maziye dönüp de yaşlı bakınca,
Gönül ateş gibi sönüp yakınca,
Azrail’i bekler yorulup kaldım.

​