Yine sardı bizi hasret rüzgârı,
Geceler bitmez, gündüzümüz yok bizim.
Hazana tutulmuşuz, unutmuşuz baharı,
Kışlar bitmez, yazımız da yok bizim.
Saatler koşuşturmuş, gün akşama dönerken,
Umudumuz son bulmuş, gözlerimiz ağlarken,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta