Bir resim gördüm kitabın üstünde
Sonra bir resim de ben çizdim.
Saçlarını savurdum rüzgarın hoyrat ellerine
Gözlerinde mutluluğu estirdim.
Ve adını yazdım bir kenarına
Ve içimi döktüm çaresizce satırlara
Hüzünlendim birden
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Arkadaşlar, şiirde üç mısrayı bugüne kadar hep atlamışız. “Dünyada bu kadar yakın olmamıştım sana ” mısrasından sonra
“Çabuk gelmemi istiyorsun Beyazlar ötesinden, çiçekler bahçesinden..
Bu kadar günahımla nasıl gelirim Beyza.. “
şeklinde devam edecekti. Antoloji.com’a muhtemelen giriş yaparken farkına varmamışız. Paylaşan tüm arkadaşların düzeltmesini temenni ederim.
Saygılarımla..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta