Beynimdeki Düşman.. Şiiri - Aytaç Başkan

Bazı savaşlar silah sesiyle başlamaz.
İnsan, en derin yarasını kendi düşüncelerinin sessizliğinde alır.
Dışarıdan dimdik görünen beden, içeride her gün biraz daha çöken bir şehri taşır.
Ben de uzun zaman o yıkıntının içinde yaşadım.
Çünkü beynimde bir düşman vardı; yüzü bana benziyordu.
Sesini susturmak istedikçe daha yüksek konuşuyor, unutmak istedikçe kelimeler sesini yukseltiyordu...
En güzel anların bile bir ucuna korku iliştiriyor, umut dediğim her kapının önüne şüphe bırakıyordu.
Ne zaman yeniden ayağa kalksam, geçmişi omzuma yükleyip, "Bir daha düşeceksin." diyordu.
Oysa düşmekten değil, aynı düşüncelerin içinde esir yaşamaktan yorulmuştum.
Bir insan, kendi aklına karşı ne kadar dayanabilir?
Her düşünce, bir kurşun gibi aynı yerden vururken...
Her hatıra, kabuk bağlayan yarayı ısrarla kanatırken...
Her umut, daha filizlenmeden şüpheyle boğulurken...
İnsan, kendinden nereye kaçabilir?
Hangi kapıyı kapatsa, zihni çoktan içeri girmiştir.
Hangi sessizliğe sığınsa, kendi sesi en büyük gürültü olur.
İşte o zaman anlarsın...
En derin uçurum, ayaklarının altında değil, düşüncelerinin içindedir.
zihnin içinde sessizce büyüyen sorulardadır
Cevap aradıkça derinleşen,
sustukça çoğalan...
Bazen bir düşünce,bir ömürden daha uzun sürer insanın içinde.
Ve anlar ki;
Geçmiş, bitmiş bir zaman değil;zihnin tekrar tekrar açtığı bir yaradır ...
Üzerini örttüğünü sandığın her şey, gecenin en sessiz anında yeniden karşına çıkar.
Bazı acılar takvimlere inanmaz.
Yıllar geçse de aynı yerde bekler, aynı sızıyla dokunur insana.
İnsan bazen yaşadığı günü değil, içinde taşıdığı dünleri taşır omzunda.
Kimse görmez; gülüşlerin arkasında saklanan yarım kalmış vedaları.
Kimse bilmez; bir insanın kaç kez kendi içinde veda ettiğini.
Ama bir gün gelir...
Geçmiş kapını çaldığında ona eskisi gibi korkuyla bakmazsın.
Çünkü anlarsın;
Seni yaralayan şey, yaşadıkların değil, onları hâlâ içinde taşıma biçimindir.
Ve bazen en büyük özgürlük; unutmak değil, hatırladığın hâlde artık canının yanmamasıdır
.Çünkü insan, geçmişiyle vedalaştığı gün değil; geçmişinin içinde kendini yeniden bulduğu gün özgürleşir......