Beyim Şiiri - Uğur Musab Şahin

Kime dokunsam bin “ah” işitmekteyim,
İçimdeki ciğerimi, bende pişirmekteyim.
Nice gülen çehrelerin, içleri kan ağlıyor,
Her biri borç batağında, biçare çırpınıyor…

Yüce dağların başı “dumanlı” olur bilirim,
Kiminin içi beni, dışı da, seni yakar beyim.
O süslü konaklarda, ne feryatlar duyarım.
Duvarlar ki dile gelse, uykularımı kaçırırım.

Mahallemizin de bir farkı yok, varoşlardan.
Bizim de farkımız yok, asırlık komşulardan.
Şehrin elitleri yaşıyor oysa, mahallemizde.
Emekli bürokratlar, vekiller var içimizde de.
2026