Beyhûde Ömrümde... Şiiri - Sait Yalçın

Ömür dedikleri sanmayın baldı, Yanan ben olsam da, hep eller aldı, Bana da râm olan hantal kalp kaldı... Kimler geldi, kimler geçti saymadım, Beyhûde ömrümde aşka doymadım... 🍁🍂🍁 Kimi, sevdim deyip ellere kaçtı, Nâmahrem ben oldum, ellere açtı, Mavi boncukları ellere saçtı... Aşkın akçesini cebe koymadım, Beyhûde ömrümde aşka doymadım... 🍁🍂🍁 Her dost meclisinde ismini andım, Yüzüme güleni benimdir sandım, Çile dergâhında çoktan uslandım... Verilen andlardan bir ben caymadım, Beyhûde ömrümde aşka doymadım... 🍁🍂🍁 Kime değer versem insafsız çıktı, Nâmertler topyekûn vicdansız çıktı, Serden geçtiklerim vefasız çıktı... Ağzından çıkarsız blr söz duymadım, Beyhûde ömrümde aşka doymadım... 🍁🍂🍁 Burnumun direği sızlar andıkça, İflâh olmaz gönlüm ona kandıkça, Hüzün kaplar hâlen gözüm daldıkça... Şeytan fitnesine asla uymadım, Beyhûde ömrümde aşka doymadım... 🍁🍂🍁 Hayat dedikleri sayılı gündür, Erkeksen zamanı tersine döndür, İçinde yanan o ateşi söndür... Sen gibi sevenin kalbin oymadım, Beyhûde ömrümde aşka doymadım... 🍁🍂🍁 Bendeki bu özlem ateşi sönmez, Ne yapsam, ne etsem kalp ağrım dinmez, Gariban yüreğim kaypaklık bilmez... Aşkı üryân edip komple soymadım, Beyhûde ömrümde aşka doymadım... 🍁🍂🍁 Sait'im hazândır gayrı mevsimin, Silinmesi yakın mağrur ismimin, Gölgesini ara artık cismimin... Aşkın sarhoşuyum hâlen aymadım, Beyhûde ömrümde aşka doymadım... 12.11.2026 Samsun Saat : 02:37