Bir orman yangınıydı gidişin.
Dağıldı içimdeki tüm börtü böcekler,
Birer birer yanıp kül oldular sana dair yaşattığım kelebekler.
Ve şimdi insan olmanın çıplaklığını yaşıyorum.
Örtüsüz bırakma beni,
Ben geceleri çok üşüyorum.
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta