Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Şiir dediğimiz 'insan ihtiyacı' çok amaç ve araçlıdır;ara sıra boş amaçlar yerine insanlığın faydasına da kullanılabilir. Bknz; bu şiir.
.
çok yaşasın kuru kuruya yananlar
.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta