Soğuk, çok soğuk donuyoruz anne
Şimdi senin dizini özledim, sıcacık kucağını özledim.
Bir bora, tufan misali ufukta, birazdan yanımızda.
Toz gibi bir kar serpintisi yüzüme yapışmakta
Bizim oralarda toprak vardı hani
Sahiden ben burada hiç toprak görmedim anne
Beyaz toprak olur mu? Olmaz tabi.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Sarıkamış ruhu daha güzel yansıtılamaz diye düşünüyorum, kaleminiz daim olsun.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta