Düşlerin çatlak dudağında biriktirdim acıyı
Yüreğim heyelan
Gündüzleri tamah ederim de bir kuru ekmeğe
Geceler çetin ve zorba
Kaldırımların ayazı avutur yalnızlığımı
Isıt buz tutan ellerimi nefesinle berra…
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Sokak Çocuklarının acısını engeller mi bu şiir ya da onların yeni bir yaşama dahil edilmelerine yardımcı olur mu bilemem.
Ama bildiğim bir şey var ki;Değerli BİLGİÇ öncelikle insan olarak ve sonrasında da bir şair olarak çağımızın sosyal yaralarından birine ve en yaşamsalına başka bir pencereden bakarak seyrediyor yaşamı ve bu şiirsel ama dramatik görüntülerle dolu dolu sokak çocuklarımızın öykülerini kuruyor.
Bu yönüyle bakılırsa kesit öykücülüğü ile toplumsal kaygılarını örtüştürüyor.
Vicdanların harekete geçmesi için payına düşeni fazlasıyla yapıyor.
Berra salt 'yazgıları ortak olan çocuklarımızın şiiri değil;duyarlı bir yüreğin çığlığıydı da.
Yaşamdan seçilen kesitlere dönük son derece çarpıcı kaygıların sesiydi Berra.
Kutluyorum Efendim.
Erdemle.
yaşamaya açlık....hüzünlü ama ne güzeldi...tebrikler....teşekkürler....
Sevgili Züleyham'ın şiirlerinde hep ruha açılan bir derinlik hissederim..Duygular harmanlanır içten gelen en güzel sesle..Ve şiir yine bütün duyguların sınırını anlatmış. O çocuklar ki sıcacık bir yüreğin özlemini çeker. Dilerim onları saracak bir yüreğen sıcaklığına kavuşurlar. Yüreğine sağlık, gönlüne sağlık...sevgimle.
Tebrik ederim kaleminiz daim olsun.
Sığıntı telaşların gölgesinde
Demlenen susuşlarımı arşınlarım her defasında
Yanaklarıma düşen kirli yaşlarıma aldırmadan
Ve sorgulamadan hayatın kinini
Ben yaşamaya açım berra
Her insan gibi…
3 ekim 2011
Kütahya
Züleyha Özbay Bilgiç
Beğeni ve takdirle okudum şiirinizi tebrikler..
BERRA
Düşlerin çatlak dudağında biriktirdim acıyı
Yüreğim heyelan
Gündüzleri tamah ederim de bir kuru ekmeğe
Geceler çetin ve zorba
Kaldırımların ayazı avutur yalnızlığımı
Isıt buz tutan ellerimi nefesinle berra…
Şefkatin izleri silinmiş duvarlardan
Üstelik ışıkları da matemli bu şehrin
Aydınlatmıyor minik yüreğimin umut evini
Çiğ yağmış saçlarımda gezinir mi ellerin
Merhametin şalını salar mısın üstüme
Üşüyorum berra
Hasreti giydireli çok oldu sevgiye…
Kırık penceremde asılı donuk bakışlarım
Gözlerim sevinçle hiç parlamadı ki
Şubattı her mevsim...
Oysa
Bahara koşan insanlar bilirim doludizgin
Şimşek gürültüsünde tıkarım kulaklarımı
Sağırım berra
En çok da acımasız yanlarına…
Sığıntı telaşların gölgesinde
Demlenen susuşlarımı arşınlarım her defasında
Yanaklarıma düşen kirli yaşlarıma aldırmadan
Ve sorgulamadan hayatın kinini
Ben yaşamaya açım berra
Her insan gibi…
Berra şiirinin tamamını alıntı yaptım zira her dizesi insan ruhuna insan iç dunyasına hitap ediyor bence. Hep böyle mı devam edecek endişesini yüzlere yansıtan siir Berra. Tam puanımla kutluyorum .
uzun zamandır okumamıştım şiirlerinizi.güzeldi..
uzun zamandır okumamıştım şiirlerinizi.güzeldi..
Çiğ yağmış saçlarımda gezinir mi ellerin
Merhametin şalını salar mısın üstüme
Üşüyorum berra
Kutluyorum usta kalemi.
Duyarlı yüreğiniz dert görmesin.
Saygılar
Yüreğinize kaleminize sağlık
Tam puanla alkışlıyorum güzel şiiri
Antolojimde selam ve saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 43 tane yorum bulunmakta