bu dumanlı şehir öylesine beyaz ki deme sakın
ellerimin altında sakladığım bu şehir beyaz desen daha doğru olur
şehrin mültecileri için hep hayaldi o beyaz şehir ve kar taneleri
denize kıyısı yok bu acıklı kara parçasının
belki şehrin sınırlarını döven bir deniz dalgası yok
ama şehrin dövdüğü puslu bir hayal ormanı var
I
Koşuştur çocuk bu yabancı bulvarda
Kördüğüm gibi sarılarak mushafa
Yakalayarak sahte suretleri kuyruklarından
Koşuştur.
Binlerce kelime arasından çıkıp geldin ferda
Siyah beyaz bir resim gibi oturdun tahtına
Gökyüzü üzgün şimdi, görünmüyor yıldızlar
Kelebeğin ömrü kısadır, ama sen yaşa ferda
Haykır kasvetle lekelenmiş gökyüzüne
kapandı acılar peşinde sürüklenen yaldızlı kapı
hüzünden sararan rengiyle köpüren deryalara bıraktı kendini
ihanetten sarsılan ruhuyla sıyrıldı çocukların arasından
nedameti andıran bakışlarıyla karar kıldı yetim kalmış limanda
ve kayboldu yazgıma selam vererek kararan ufukta
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!