Hani bir sıkıntı basar yüreğini,
Hani kimse sevmeyecek gibi seni.
Hissedersin ya bazenleri hisleri;
Her şey yıkılıp batacak, bitecek gibi.
Endişeyle içini kemiren,
Bu evde bir dolu kasvettir ki basar beni,
Yılan gibi dolanır ki zehri soldurur beni.
Aynalar lanetidir bedenimin, bakmak yeter.
Kim ne etti bilmem, belki Allah'tan bu musibet!
İçimdekine derman yok, gözlerimin feri yok...
Artık ben, ben değil; bir başkası bakıyor.
Kırık cam parçaları gibi yuttum sözleri,
Acıklı bir ağıt gibi ettim yemini.
Önce hatırında can feda ettiğim gözleri,
Şimdi öfke ile itişimin nasıl açıklamalı sebebini?
Hayatımın alt üst oluşunu gözledim,
Utanç duy, sığın bir duvara,
Kaybetme ama kazanma da.
Bir silik can olmaya alış,
Grilere sarınca ağlama.
Kazandın tabii kendince sen,
Son bakışlarımız birken,
Kaldır kadehini;
Şerefimize, birbirimize, ömrümüze...
Son duamı ederken,
Tut ellerimden.
Ben mi çekilmez, serserinin teki;
Onlar mı beni hislere boğan, gamsızın biri?
Suçun sahibi şayet bense, vurun yüzüme.
Sizseniz bu kahru perişanlığın sebebi, dönün cehenneme!
Gönlümü yıktığının ertesi,
Arsız ben, yine aradım seni.
Yersizdi hiddetlerin tabii,
Lakin ben yine bekledim seni.
Yüreğimi ilk ısıtan sözler,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!