Rüzgarla eseceğim dağılan saçlarında.
Yağmurla doğacağım yeşeren gözlerinde.
Yıldırımlar çaktırıp gönlünün çatısına,
Gölgeni çalacağım kuytu ormanımda.
Kan olup taş kesileceğim bedeninde,
Ak ağacın dallarında baykuş olup,
Gün ışığından uzak tutacağım ellerini,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta