Aşk yağdı sağnak sağnak ömrüme… Ömrümün közünde seni pişirdi tutkularım. Tutuştu senin değdiğin her bir zerre… Yaktı, hallerin ve benli hallerin son demi…Bir bakışına kurşunlandım. yaralıyor kurşunların,ölümsüz kılıyor sevgi akışlarımı.Susarak seni yaşıyorum,yaşamın her yaşanması gerekenliğine..
İsimsiz ve işsiz bir sevdadan çıktık. Bu nedenle sahipsiz kaldı belki senin yüreğinde.
Sen yağdın güzelliklerimin son baharına çiçek olarak, gül olarak, sevda olarak …
Uyuyan hasretim ve ela gözlerim sen varsın diye her gece nöbette. Seni bekler seni isterse özümser. Seni özünde özler, sendir gördüğü her yerde.
Karanlık gecelere, elektrik gitse dahi ışığın, aşkın, susayışın, yakamozlanışın beni aydınlatır. Bahtımın üstünde ahlarım susar. Senli aydınlanan ruha güneşin aydınlığı ise nafile…
Sen yağdın sağnak sağnak beklemeli ve senden eklemeli gelişlerime….
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta