Beni benden aldın verdim sana sevgimi
Eneyücelerinden aşkla açtım kalbimi
Neyleyim umutsuzlukta var ucunda
İnsan oğlu umut etmeden yaşayamıyor ölüyor sonunda
Madem evleneceğim dedin gel katıl sende bize
Laf etmesinler sevdi desinler soranlar herkse
Eebediyettir aşkın tarifi kurandır diertaraftan aşkın sahibi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta