Bugün sensiz geçen ikinci gün oldu sensizliğin canımı çok yakıyor...
Herşey boğazımda düğümleniyor canım çekiliyor sanki nefes alamıyorum...
Ben seni çok özledim senle gülüşlerimizi beraber oturup ettiğimiz sohbetlerimizi...
Keşke yanımda olsan sarılsan ve ben herşeyi unutsam senle saati zamanı...
Sen olmadan kokun olmadan geçmiyor hiçbişey boğazımda büyüyor lokmalar...
Ben seni kendim bildim canım dedim nefes oldun can oldun dünyama ışık oldun...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta