Gonca bir çiçeğim, göğün en cömert ışığı bana düşmeli.
Sarmalı ince yapraklarımı, kadife gibi ılık kolları.
Hepsi benim olmalı, herkes beni duymalı.
Gölge ağır ağır iner, rengim solarken içim titrer;
Gecenin kıyısında ateş böceğini beklerim, yolumu aydınlatsın,
hasretle, kendi rengime yeniden kavuşmak için.
Ancak bir damla su, bir tutam ışık, bir rüzgâr okşaması
Uyandırır kapalı gözlerimi, okşar ince dallarımı.
Ben gonca gülüm, hepinizin dudaklarında.
22-11-2026
Erkan ArslanKayıt Tarihi : 22.11.2026 15:30:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.


Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!