Benim Hayatımm Şiiri - Hamit Atay

“Benim hayatım”

diye başlar çoğu cümlem,
çünkü başka yerden tutamam hikâyeyi…
Benim hayatım,
erken büyümüş bir çocuğun
cebinde kırık bir umutla
yola devam etme ısrarıdır.
Yanlış anlaşılan suskunluklar,
doğru bilinen yalanlar arasında
dimdik durmaya çalışmaktır.
Benim hayatım,
bir çınar ağacının altında
ilk defa kalemle tanışan yüreğin
hiç büyümeyen tarafıdır.
Haksızlığa uğrayıp
kimseye anlatamadan
şiire sığınmaktır.
Benim hayatım,
sevdiğine geç kalan,
kalanına sadık olan bir adamın
yarım kalmış şarkısıdır.
Detone olsa da söylemekten vazgeçmeyen,
çünkü susmak daha çok acıtıyor.
Benim hayatım,
dostu az, yükü ağır,
ama vicdanı hâlâ tertemiz bir yolculuk.
İhaneti tanımış,
yalnızlıkla barışmış,
kalabalıklara mesafeli…
Benim hayatım,
gidenlerin arkasından beddua etmeyen,
kalanlara da tutunmayan
garip bir denge.
Ne tamamen vazgeçiş
ne körü körüne umut.
Benim hayatım,
sahnede okunan bir şiir gibi;
bilen ağlar,
anlayan susar,
geçip giden hiçbir şey fark etmez.
Ve hâlâ…
Benim hayatım,
kırık yerlerinden ışık alan bir yürek.
Yorulmuş olabilir,
ama bitmiş değil.
Çünkü şiir yazan bir kalp
henüz teslim olmamıştır.
Hamit Atay