Yürüyorum kendi adımlarımı kendim işiterek
Bir ben bana eşlik ediyor bir de hayalin
Dokunmak istiyorum elimi uzatıyorum
Tutamıyorum yalnızlığımı
Bırak yakamı bırak artık diyorum
Yapamıyorum
Biçare gönlüm gözlerim biçare
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta